Georgië ligt in het zuiden van de Kaukasus. Het is anderhalf keer Nederland en heeft 4½ miljoen inwoners. Het grenst in het noorden aan Rusland, in het zuidwesten aan Turkije, in het zuiden aan Armenië en in het oosten aan Azerbeidjaan. Het gebied wordt al duizenden jaren bewoond. Rond 1200 was het een machtig regionaal rijk. Maar daarna kwamen de Mongolen en de Turken. Kort na 1800 werd Georgië door de Russen overheerst. Na de tsaren kwamen de sovjets. In 1991 werd Georgië onafhankelijk. Sinds 2004 is president Saakasjvili aan de macht en hij wordt bijgestaan door zijn Nederlandse vrouw, Sandra Roelofs. Georgië is overwegend christelijk en het christendom heeft hier een lange historie. Er zijn bijzondere oude kloosters en kerken te zien. Maar ook het landschap is in Georgië prachtig.

VNC Asia Travel biedt momenteel geen reizen aan naar Georgië.

Het gebied van Georgië is een van de oudst bewoonde gebieden ter wereld. Er zijn hypotheses dat de mensheid zich vanuit Afrika via de Kaukasus verspreidde naar Europa. Er zijn veel opgravingen die wijzen op nederzettingen in de prehistorie en het neolithicum.

Vanaf de 7e eeuw v.Chr. waren er vorstendommen in Kaukasisch Iberië. De Grieken kenden het gebied als Kolchis. Het was de plek waarvan de mythische held Jason met zijn Argonauten het Gulden Vlies haalden. Dit zou duiden op een vroege goudwinning en bewerking.

Na de dood van Alexander de Grote ontstond rond 300 v.Chr. een nieuw rijk. Koning Parnavos maakte van zijn hoofdstad Mtskheta een machtige citadel. Hij bracht eenheid in het bestuur en de wetten en bracht welvaart. Maar na enige tijd kwamen er invallen, eerst van de Armeniërs, daarna van de Romeinen.

De Romeinse verovering van het gebied vond plaats in 65-36 v.Chr. De lokale vorsten konden op hun troon blijven, maar moesten het Romeinse gezag aanvaarden. Onder Romeinse protectie konden ze in de 2e eeuw na Christus hun gezag uitbreiden over Armenië. De Romeinen zagen het gebied als een buffer tegen de groeiende macht van de Sassanidische Perzen. 

In 317 kwam er een christelijke koning op de troon in Mtskheta en begon de kerstening van Georgië onder leiding van Sint Nino. Maar tussen 363 en 387 waren er oorlogen tussen de Romeinen en de Perzen en de laatsten wisten te winnen. Na 387 was Geörgië verdeeld in een Romeinse en een Perzische invloedssfeer, waarbij de grens lang tussen Mtskheta en Tbilisi. De Perzische invloed werd sterker naarmate het Romeinse / Byzantijnse Rijk verzwakte en het zorastrisme werd de tweede godsdienst in Georgië. Koning Gotgasali verplaatste rorn 500 de hoofdstad van Mtskheta naar Tbilisi.

In de zesde en zevende eeuw wist het Byzantijnse Rijk zijn gezag te verstevigen. Uit deze periode komen enkele van de oudste christelijke bouwwerken in Georgië, zoals het Shiomgvime Klooster en de Jvari kerk.

In de eeuwen daarna was Georgië min of meer onafhankelijk, maar kreeg wel te maken met invallen van achtereenvolgens Arabieren, Mongolen, Perzen en Turken. De Turkse Seljukken werden in 1089 uit Tblisi verdreven. Onder koningin Tamar was de bloei van het Koningkrijk Georgië op zijn hoogtepunt. Maar in 1220 vielen de Mongolen binnen en het rijk viel uiteen.

Eind 18e eeuw werd het Georgische koninkrijk Kartli-Kachetië een protectoraat van Rusland. In 1801 werd de monarchie afgeschaft en Georgië werd geannexeerd door de Russische tsaren. Er waren enkele opstanden, maar het Russische gezag bleef bestaan. Na drie jaar onafhankleijkheid in 1918-21 werden de Russische sovjets de baas. Tot 1936 was het deel van de Trans-Kaukasische Sovjet, daarna kwam er een aparte Georgische Sovjet binnen het grotere geheel van de Sovjet Unie.

Na het uiteenvallen van de SU kon ook Georgië in 1991 onafhankelijk worden. In de beginjaren was Sjevardnadze de grote man, hij was de voormalige minister van buitenlandse zaken van de Sovjet Unie. Hij was echter zeer omstreden en in in de Rozenrevolutie van 2003 werd hij gedwongen af te treden. Hij werd opgevolgd door Michail Saakasjvili (met aan zijn zijde de Nederlandse Sandra Roelofs).

Onder zijn leiding werd een beleid gevoerd van opening naar het Westen en geleidelijke economische groei. Hij had echter veel problemen met de gebieden Zuid-Ossetië en Abchazië, de facto autonome Russische enclaves. Eind 2007 kreeg de president ook veel kritiek vanuit de bevolking, omdat hem nepotisme werd verweten en te veel mensen in armoede blijven leven.